Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

Θες να περάσεις το μάθημα;


 



Ωωωωχ, Χριστέ τους! ΗΡΘΕ Η ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ! Πάει, αυτό ήταν...Τι κάνουμε τώρα; Τι ώρα δίνουμε; Ποιο μάθημα και σε ποια κεφάλαια;;; Αυτά είναι τα λόγια κάθε Έλληνα φοιτητή! Θυμάμαι, πέρσι στην αρχή, να λέω "Εγώ θα είμαι πολύ τυπική, θα τελειώσω στα 4 χρόνια, αν περάσω στην πρώτη μου επιλογή..."Μωρέ, στην πρώτη μου επιλογή πέρασα.....ΑΛΛΑ!
Τότε, δεν ήξερα τι θα αντιμετωπίσω. Γνωρίζοντας απλώς πως είμαι ''καλή'' σε ό,τι με ενδιαφέρει, πίστευα ότι θα τα καταφέρω. Συμφωνώ! Όταν με ενδιαφέρει κάτι, το παλεύω! ΜΕ ΤΗ ΣΧΟΛΗ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;;;;;
Ξεκινάω, που λες, εξεταστική, βλέπω το πρόγραμμα, λέω στον εαυτό μου: "Έλα τώρα, πες την αλήθεια...Κοινωνική Στατιστική και Πολιτική Οικονομία δε θα περάσεις, το ξέρεις!", και ξεκινάω να διαβάζω Φιλοσοφία....Και, εκεί, έρχεται το εγκεφαλικό....Η ύλη, που είχε βάλει ο καθηγητής, δεν προερχόταν μόνο από το βιβλίο που μας είχε δοθεί, αλλά και από δύο άλλα, τα οποία θα έπρεπε να πληρώσει ο κάθε φοιτητής, αν θέλει να περάσει το μάθημα… Αρχικά, αναρωτήθηκα, τι έκανα το προηγούμενο βράδυ, μήπως είχα βγει, είχα πιει και ήμουν ακόμα ''σουρωμένη'' και δεν καταλάβαινα τι διαβάζω! Όταν θυμήθηκα ότι το προηγούμενο βράδυ ήμουν στο σπίτι, με τους δικούς μου, άρχισα να σκέφτομαι, μήπως ο καθηγητής ήταν ''τύφλα'' όταν έβαζε την ύλη…. αλλά δέεεεν…..!
Παίρνω ένα συμφοιτητή μου, μου λέει και εκείνος ότι, από φέτος, το Πανεπιστήμιό μας δε χρηματοδοτείται και ότι, από φέτος, ο κάθε φοιτητής θα δικαιούται ένα μόνο βιβλίο για κάθε μάθημα, άσχετα με το πόσα χρειάζεται για να το περάσει. Έφαγα τέτοια φρίκη, άλλο να σου το λέω και άλλο να το βλέπεις.... Οι γονείς μου θυμήθηκαν τις ένδοξες μέρες των Πανελληνίων, που τσακωνόμουν με την καρέκλα, το γραφείο, τα στυλό κλπ....ΡΕ, ΠΑΜΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΛΑ;!
Ευτυχώς, τα βιβλία για το συγκεκριμένο μάθημα τα βρήκα από το συμφοιτητή μου, ο οποίος είναι σε μεγαλύτερο εξάμηνο από μένα και του είχαν δοθεί δωρεάν, όταν ήταν εκείνος στο πρώτο εξάμηνο. Τα υπόλοιπα παιδιά τι θα κάνουν; Θα πληρώσουν τη.... δωρεάν παιδεία; Σε αυτή την περίοδο της τρομακτικής κρίσης, είναι δυνατόν να μη χορηγούνται δωρεάν τα βιβλία που δικαιούμαστε;! Ρε φίλε, για γέλια είμαστε, έλα, παραδέξου το! Μήπως να δώσουμε και κανένα χαρτζιλικάκι στον καθηγητή, να φάει καμία τυροπιτούλα, αφού μας εξετάσει;!
Οι φοιτητές του σήμερα έχουν αρκετούς λόγους για να ''βαρέσουν διάλυση'', δε χρειαζόταν και αυτό. Υπάρχουν τόσα πράγματα που μπορούν να κάνουν ένα φοιτητή να απομακρυνθεί από την Εκπαίδευση, καλό θα ήταν να βρεθεί ένας τρόπος να μας κάνουν να συνεχίσουμε τις σπουδές μας, όχι να μας δίνουν άλλη μια αφορμή να τα παρατήσουμε! Έλεος, ρε μάγκα μου!
Και, έτσι που λες..,. δεν έχουν αφήσει τίποτα όρθιο... Και μετά αναρωτιούνται, γιατί τα νεαρά παιδιά εγκαταλείπουν τη χώρα τους. Ε, κάτσε, ρε φίλε! Τι να κάνεις εδώ; Τουλάχιστον, έξω, θα πληρώσεις, αλλά θα δεις ότι η προσπάθεια και τα χρήματά σου πιάνουν τόπο. Έχω απογοητευτεί τόσο πολύ από τη σχολή, που δεν έχω όρεξη να ασχοληθώ. Δεν είναι ότι βαριέμαι, γιατί και στις Πανελλήνιες βαριόμουν φρικτά, αλλά είχα βάλει στόχο να περάσω και, τελικά, πέρασα. Πίστευα, η ηλίθια, ότι θα περάσω και θα είμαι και πολύ κομπλέ, η δικιά σου. Τώρα, νιώθω πως δεν έχω κανένα στόχο, δεν έχω κίνητρο, για να ασχοληθώ. Τι να το κάνω, ρε φίλε, το πτυχίο, όταν θα είμαι άνεργη; Εξάλλου, ούτε να το σκέφτομαι δε θέλω, ότι θα περάσω εδώ τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής μου! Α στα διάλα πια !Δεν ασχολούμαι καθόλου! Σήμερα το απόγευμα δίνω Στατιστική, την οποία τη χρωστάει περίπου το 75% του τμήματός μου...Πάμε για κανέναν καφέ;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου